11/3/2007 - **** Gonulden Damlalar ****
 
 Gökyüzü ağlıyordu. Bir damla sen istedim kül rengi bulutlardan...
Sen, geldin. Sana ait olan bende ki seni bıraktın da, bana ait olan
duygularla beraber yok olup gittin. GeldiÄŸine sevinmediÄŸim gibi
gittiğine de üzülmemiştim. Bu gelişin aslında bir gidiş
olduÄŸunu biliyordum.
Konuşuyorduk, üstü kapalı cümleler altında. Bu aşkın imkânsız
olduğunu söyledikten sonra neler konuştuk bilmiyorum. Gözlerimden
iki bülbül yavrusu kanatlanıp omuzlarına kondu. Duygularımda
sendeydi artık, kalbim gibi...
Başlamadan bitmişti her şey... Güneşe özlem duyan bir tohum gibi
gece toprağı delmiş, sabaha çürüyüp gitmişti sevgim. Tek suçu
bir damla sen istemekti, ayrılığı anlatan gözlerinden. Şaraptan
tatlı gözlerinden bir yudum ayrılık içti gönlüm ve... Yok etti
bendeki beni, ayrılığın sarhoşluğuyla...
Sensizliğin kırbacı ile yaralanan yüreğimin acısını her
attığım adımda yeniden hissediyorum. Yıldızları saymaktan
usandım; gelmeyeceğini bile bile, belki gelirsin diye. Hayallerimi
yıldızlara veriyorum, çünkü sen gittin... Gitmene karışamam da,
neden duygularımı da götürdün? Sana bir daha yazmamam için mi?
Eğer öyle ise bendeki seni almalıydın. Yanıldın...! Yoksa seni
daha rahat unutmam için mi? Unutmamı istiyorsan, duygularımı
gönder bana yağmurlarınla. Sana yazmayacağım, gönlümde yeni bir
sen yarattığımda. Unutmama yardımcı olmak istiyorsan eğer çıkma
karşıma yağmurlarla, gezme sokaklarda rüzgarlarla!
Duygularımı bana geri ver! Senden ayrılmanın acısı ile yanarken <******>
yüreğim, birde duygularımdan ayırarak yok etme benliğimi.
Bilsen ne kadar ağladı bu yürek, gözlerinin ardından; ne kadar
uğraştı unutmak için. Söyleyeceklerini anlatmaya yetmedi sözleri.
Belki bir gizdi kapının arkasında saklanan, belki gözlerin hapsetti
gözlerimi parmakların ardına. Belki bir oyundu perdenin
kapanmasını bekleyen. Ama sadece seni sevdi ayrılığın acısıyla
yanarken bile.
Senden duygularımı istiyorum sadece,. Dönmeyeceğini bildiğim için
seni istemiyorum. Her yağmurda gökten bir damla sen beklesem de, her
rüzgarda seni arasam da...
Gidişinle volkanlar patladı içimde. Sensiz yağmurlarda yetmiyor
söndürmeye. Bir tek seni kurtarabildim gönlümdeki felaketten. Ne
kadar iyi bilsem de dönmeyeceğini, bir damla sen yeterdi gönlümün
ateÅŸini yok etmeye.
Ayrılığın verdiği sarhoşluk geçmedi hâlen. Herkesi sen
sanıyorum. Her gece gökyüzüne resmini çiziyorum yıldızlarla.
Seni sensizliğin ile yaşıyorum. Dön sevgilim bile diyemiyorum, bir
gün sensizlikte bırakıp gider diye. Her gece dualar ediyorum, bir
damla sen göndersin diye gökler.
Yıldızlar bile diyor ayrılığın eşiğindeki gönlüme. Onlar bile
anlamıyorlar artık beni.
Her gece haykırmak geliyor içimden diye. Duymayacağını, duysan
bile dönmeyeceğini biliyorum; vazgeçiyorum.
Sen yoksun, duygularım yok... Bir ben varım senden uzakta...
Sana yazdığım son yazımı, son bir şiirle aşkım gibi
noktalıyorum.
Ve ayrılık uzayan yolda tek sırdaşım.
Bu oyunun son sahnesi olacak;
Perde kapandıktan sonra,
Ne sen beni bir daha göreceksin,
Nede ben seni...
Bu birlikte son oyunumuz.
Son kez gülümse,
Son kez tut ellerimden.
Sonra düşeceğim dipsiz karanlıklara...
Alkışlarla beraber göz yaşlarımı duyacaksın.
Bir gün
Anlayacaksın bir damla sen isteyişimin sebebini.
İşte o zaman; sende ağlayacaksın!...
SENİ SEVİYORUM AFFET BENİ ELA GÖZLÜM....
 |
| [Mesajınızın Başlığı Eksik Bırakılmış] |
|
| [Mesajınız eksik bırakılmış] |
| |
| [İsminiz eksik bırakılmış] | |
|
